پندار نیک، گفتارنیک، کردارنیک

۱۰ اندیشه نیک

1. Olivier فرمودند:
   اردیبهشت ۲۸م, ۱۳۸۷ در ۱۲:۲۶ ب.ظ

   Hi. I apologise that I write in English but I cannot read or write Arabic.
   I noticed that you mentionned gendershouldntmatter.org (which I happened to write) in a previous post and I see various things around Linux here
   This is simply to say 2 things:
   1: If you have comments/criticisms about gendersshouldntmatter, I would love to hear them;
   2: (shameless plug) we are translating the get GNU/Linxu website into Arabic, so perhaps you might wish to get involved: http://translate.gnulinuxmatters.org/ar/ggl/
   That’s it!
   Salutations,
   Olivier

2. بهنام فرمودند:
   اردیبهشت ۲۹م, ۱۳۸۷ در ۹:۳۰ ق.ظ

   فکر کنم مشکل از قیاس نرم‌افزار با چیزایی مثل بیل و کلنگ یا انواع امروزیش مثل کارخانه و ماشینهای تولید و ابنجور چیزهاست.
   تکته اول اینه که نرم افزار یک مفهوم فکریه و اگر بخواد شامل قانون مالکیت بشه زیر قانون حق مولف یا کپی رایت قرار میگیره. بنابراین از اصل در مفهوم «ابزار تولید» کمونیسم قرار نمیگیره چون مادی و فیزیکی نیست. فکریه.
   نکته دوم این که قانون کپی رایت برمیگرده به اوایل رشد صنعت چاپ که تکثیر فراوان کتابها ممکن شد و برای منظم کردن چاپ و نشر اونها و بعدها برای تضمین موقت - تکرار می‌کنم؛ موقت - حقوق پدیدآورندگان (که عبارتهایی مثل پدیدآورنده یا خالق اثر هم جای بحث دارند چون اثر فکری از هیچ پدید نیومده و تحت تاثیر آثار فکری قبل از خودشه در نتیجه پدیده نوظهور یا خلق بدیعی نیست) تنظیم شد.
   اما ما در عصر دیجیتال هستیم. عصری که در اون برای تکثیر یک کتاب یک درگ-اند-دراپ کافیه و نیازی به یک ماشین غول‌آسای چاپ نیست. همچنین انتقال اون کتاب - در اینجا الکترونیک که شامل هر داده الکترونیک دیگه از جمله نرم‌افزار هم میشه - به هموون سادگیه درگ-اند-دراپه. پس اوضاع نسبت به ابتدای پیدایش صنعت چاپ تغییر کرده و حق مولف هم باید خودش رو با این تغییر وقف بده.
   واضحه که نرم‌افزار آزاد نسبت به نرم‌افزار موضع‌گیری اجتماعی داره. اما اگر بخوایم هر کسی رو که به اجتماع توجه داره یا وظیفه داره به اوضاع اجتماعی دنیا رسیدگی کنه رو کمونیست بدونیم فکر کنم تمام دولتهای دنیا کمونیست هستن.

3. saied فرمودند:
   اردیبهشت ۳۱م, ۱۳۸۷ در ۶:۰۹ ب.ظ

   Dear Olivier,
   first sorry for late, I was too busy and then this blog is written in Persian for persian people not Arabians. I like arabic but i’m not so fluent in it to write.
   1-as previos people worked on this subject(gender imbalance) we are working on it. maybe to reach some new results. it would be good our results will be used on other communities.
   2-hmm, i dont think i have any extra time to contribute but i can promote it to other people, maybe they can

4. سعید فرمودند:
   اردیبهشت ۳۱م, ۱۳۸۷ در ۶:۴۹ ب.ظ

   بهنام جان ممنون از اندیشه نیک ات و وقتی که گذاشتی.
   خوب من با بعضی قسمت های نظرت مخالفت ندارم ولی چند نکته:
   اول اینکه در ابتدای بحث ات به نظر من از فرض اشتباه به نتیجه اشتباه رسیدی که البته از نظر منطقی درست است! دو نکته رو گفتی که من مخالفم: ۱- نرم افزار یک مفهوم فکریه و بناربراین از اصل در مفهوم ابزار تولید قرار نمی گیره چون مادی و فیزیکی نیست، فکریه. ۲- استدلالی که چرا نرم افزار تحت قانون حق مولف و حق کپی قرار می گیره.
   در مورد اول بنده ادعا می کنم “نرم افزار مانند تمام واقعیات دنیا علاوه بر اینکه فکر پشتش هست و با یک یا چند ایده شروع میشه مقوله ای کاملا مادی و فیزیکی و قابل لمس است و فقط فکری نیست.” برای اثبات این مدعا به تاریخچه پیدایش نرم افزار بر‌می گردم. زمانی که ماشین های محاسباتی همگی سخت افزاری بودند و نیازی که حس شد که باعث پدید آمدن نرم افزار شد.
   در گذشته های نه چندان دور که ماشین های محاسباتی (نسل اولیه کامپیوترها) ایجاد شدند ماشین هایی کاملا سخت افزاری بودند که غالبا برای یک یا تعدادی هدف و کاربرد محدود طراحی می شدند. یعنی یک ماشینی می ساختند که به صورت سخت افزاری به عنوان مثال کار پردازش واژگان انجام میداد و اگر آن کاربرد تمام میشد و کاربرد و نیاز دیگری به عنوان مثال یک محاسبه گر می خواستند باید ماشین قبلی را دور می انداختند و ماشین جدیدی برای کار محاسباتی طراحی یا خریداری می کردند. یعنی آن ماشین قابلیت انعطاف در مقابل حتی کاربردهای به هم نزدیک نداشت و مدارهای سخت افزار آن برای آن کار خاص طراحی شده بودند که دیگر قابل تغییر نبودند چه رسد به کاربردهای کاملا متفاوت. نسل بعدی اندکی بهبود پیدا کردند. سوییچ هایی در سخت افزار قرار داده بودند که با تغییر سوییچ ها می شد کارکرد ماشین را اندکی تغییر داد بدون اینکه آن را دور بیندازند و ماشین جدیدی تهیه کنند. با گسترش نیازها و کاربردها میزان configurability نیز گسترش پیدا کرد (این قسمت ها دیگر برای جلوگیری از طولانی شدن زیاد حذف کردم) تا جایی رسیدیم که طراحان کامپیوتر ایده ای به ذهنشان رسید به نام general purpose computers که نسل کامپیوترهای ما همه دنباله رو این نسل هستند. ایده بدین صورت بود که گفتند بیایم یک سخت افزار کاملا general با یک سیستم ورودی خروجی مشخص (که به آن instruction set می گویند) بسازیم و کار configure کردن این سخت افزار جنرال رو به دست موجود دیگری که به راحتی قابل تغییر است بگذاریم. این موجود به این سیستم سخت افزاری کلی و جنرال ما بگوید که در هر لحظه چه کاری انجام دهد. و اسم این موجود شد نرم افزار.
   لذا در حقیقت می توان گفت هر نرم افزار یک configuration از یک سخت افزار است. یعنی نرم افزار محاسباتی امروز ما که بر بستر یک کامپیوتر جنرال اجرا می گردد دقیقا همان سخت افزار محاسباتی است که در قدیم می ساختند. پرواضح است که اکثریت قریب به اتفاق سیستم های کامپیوتری امروزی نه با سخت افزار تنها می تونند کار کنند نه با نرم افزار تنها. در انتها هم یک مثال کاملا قابل لمس. یک سیستم دسکتاپ کاملا معمولی رو در نظر بگیر. تا نیم ساعت پیش این سیستم داشت رفتارهای یک سیستم ویندوزی را بروز میداد ولی الان با یک configuration جدید به نام لینوکس در حال کار است روی همان سخت افزار و به لحاظ کادی و فیزیکی تغییری ایجاد شده چون این سیستم دیگر ویندوز نیست و فکر تنها هم نمی تونه این تغییر رو ایجاد کنه. بناربراین نرم افزار یک واقعیت کاملا مادی و فیزیکی است ولی خوب قبول دارم از نوع بیل و کلنگ و چرثقیل و پل نیست. بسترس فراهم باشه خودش رو یه صورت مادی نشون میده.
   مورد دوم رو هم به اختصار بگم: اینکه موجوداتی مثل نرم افزار، فیلم، آهنگ و چیزهایی از این قبیل عمل کپی یا به قول تو درگ اند دراپ بر روشون قابل انجام هست سادگی و سهل الوصول بودن عمل کپی شون هست. مثلا برای یک کاربر نهایی کپی سخت افزار معنی نمیده چون اگه بخواد کپی کنه منطقی تره بره بخره.
   در مورد نرم افزار هم چون عمل کپی به سادگی و بدون دردسر صورت می پذیره بیشتر به اون قوانین نیاز هست. وگرنه بنده با این حداقل چیزهایی که می دونم می تونم نرم افزاری بنویسم و به گونه ای با سخت افزار مجتمع اش کنم که شما اگر بخواهید یک کپی اش را جای دیگر اجرا کنید مجبور باشید یک نسخه دیگر بخری. دیگر نیاز به حمایت اون قانون هم ندارم و عمل کپی براش معنی نداشته باشه. در مورد کپی فایل هم همین الان متدهایی داریم که به محض اینکه شما یک فایل رو کپی کنید فایل خراب میشه لذا برای کپی ازش باید یک نسخه جدید خرید.
   و در نهایت کم.نیسم که در ابتدا از مارکسیسم یعنی اندیشه های مارکس شروع شد به یک سری واقعیات در دنیا رسید. نرم افزار آزاد هم که یک سری اندیشه پشتش هست به یک سری واقعیات در دنیا رسیده. فارغ از اینکه آیا این دو سری واقعیات یکی هست یا یکی نیست من اعتقاد دارم منشا اندیشه مارکش دقیقا همون منشا اندیشه استالمن است حالا در سطوح مختلف یکی در سطح اجتماعی یکی در حیطه نرم افزار
   باز هم ممنون

5. بهنام فرمودند:
   خرداد ۱م, ۱۳۸۷ در ۸:۵۱ ق.ظ

   ۱. با استدلال تو درباره نرم‌افزار و سخت‌افزار میشه نتیجه گرفت که ادبیات محصول مادیه چون رو کاغذ که از جنس ماده‌ست چاپ میشه.
   ۲. اگر کپی کردن آسون شده، قانون کپی‌رایت مجبوره با شرابط جدید سازگار بشه. اگر آسون نیست و شما می‌تونید با قفل و DRM و Watermark و Root Kit جلوش رو بگیرید، خوب بگیرید چرا اینهمه معطل قانون و دولت و دادگاه و اخلاق بشیم.

6. سعید فرمودند:
   خرداد ۱م, ۱۳۸۷ در ۱۰:۰۲ ق.ظ

   ۱-مقوله ادبیات بر بستر کاغذ با مقوله نرم افزار بر بستر سخت افزار متفاوت است. ادبیات بدون کاغذ هنوز معنا داره چون دو چیز جدا هستند که فقط برای انتقال و انتشار به هم وابستگی پیدا می کنند ولی نرم افزار بدون سخت افزار اصلا معنا نداره چون سخت افزار و نرم افزار دو چیز جدا از هم نیستند و یک چیز هستند به نام سیستم کامپیوتری. ولی اگه بخواهیم کلی به قضیه نگاه کنیم همان طور که قبلا گفتم و کاملا هم قبول دارم نرم افزار مثل بیل و کلنگ و … کاملا مادی نیست و از طرفی مانند ادبیات هم کاملا فکری نیست. چیزی که بدون واسطه داره در دنیا تغییر ایجاد می کنه نمی تونه ۱۰۰٪ فکری باشه. در مورد ادبیات مثلا شما می تونی تاثیراتش رو به طور غیرمستقیم ببینی بدین صورت که کسی مطالعه می کنه و تاثیری در اون آدم ایجاد میشه و حال این انسان دگرگون شده هست که تاثیر میذاره ولی نرم افزار به طور مستقیم داره در دنیای خارج تاثیر میذاره. مثلا با دستور hdparm دیسک رو می بری تو حالت DMA که واقعا می بینی دیسک سرعتش افزوده شد و سرعت چرخش اش زیاد شد چه کسی این فرمان رو صادر کرد؟ نرم افزار
   البته من درک می کنم این شبهه از کجا ناشی میشه که همان نگاه خالص به نرم افزار است. ‌مساله اینه که به فایل مثلا explorer.exe که روی دیسک قرار گرفته کاملا نمی گن نرم افزار. یک بخشی از هویت نرم افزار اجرا اون هست یعنی explorer.exe ای که الان بر روی حافظه سیستم لود شده و پردازنده بهش اختصاص داده شده و در حال اجرا است که بدون وجود معماری سخت افزاری امکان پذیر نیست.
   ۲- من نمی گم که همین الان همه این کار رو بکنیم چون اصلا امکان پذیر نیست به لحاظ اجرایی سیستم های زیادی رو می خوابونه این کار. این امکان فقط بالقوه وجود داره و اگر از ابتدا دنیای نرم افزارهای اختصاصی به این سمت می رفت چه بسا الان بالفعل هم بود. نکته ای که من روش تاکید دارم این نیست. من می خوام بگم دلیل اصلی ایجاد قوانینی مانند کپی رایت برای جلوگیری از کپی نیست. بلکه توجیه قانونی (و احتمالا اخلاقی!) برای سرمایه دار برای انباشت سرمایه است. یعنی اصل انباشت سرمایه و به جیب زدن پول بیشتر بوده از مجرای قانونی کردن اینکه هر کس باید یک مجوز مخصوص به خودش بخره.
   ۱۰۰٪ حاکمیت قانون خیلی خوبه و همه هم در جامعه راضی هستند و قانون کپی رایت هم درسته از همه مولفان و تولید کنندگان حمایت می کنه و همه چه اونی که ده هزار دلار داره چه اونی که ۱۰ میلیارد دلار داره راضی هست ولی مساله اینه که بیشتر در خدمت سرمایه دارهاست.
   من فکر کنم مورد دوم رو یک جور باهات به تفاهم رسیدم به غیر از اون منشا پیدایش ولی مورد اول ما نگاه متفاوت نسبت به مساله نرم افزار داریم.
   در هر صورت باز هم ممنون از توجهت و وقتی که گذاشتی

7. ناصر فرمودند:
   مرداد ۲۲م, ۱۳۸۷ در ۷:۰۵ ب.ظ

   یه سری بزن هب لینک زیر سعید جان.
   http://forum.ubuntu.ir/index.php?topic=5895.0

8. ناصر فرمودند:
   مرداد ۲۲م, ۱۳۸۷ در ۷:۱۴ ب.ظ

   آقای تقوی یه سری به لینک زیر بزنید.
   http://forum.ubuntu.ir/index.php?topic=5895.0

9. جسد زنده فرمودند:
   مرداد ۲۲م, ۱۳۸۷ در ۹:۲۸ ب.ظ

   آقا سلام، حالت خوبه ان شاءالله؟ آقا ما بسیار شما رو دوست داریم، آقای همکار میگم لازم نبود این همه توضیح روی لینک ما بدی. نمیگم برش داری، خواستم بگم همین جوری هم قبولت داریم. گاد بلس یو.
   للحق

10. سعید فرمودند:
    شهریور ۱۷م, ۱۳۸۷ در ۷:۴۸ ب.ظ

    ممنون از همه عزیزانی که وقت گذاشتند. یک مدت ۳ ماهه بود که به لحاظ کاری خیلی مشغول بودم و وقت برای وبلاگ نبود. امیدوارم بتونم این بحث های باز را هر چه سریعتر به جایی برسونم.

اندیشه نیک شما

نام

پست اکترونیک (نمایش داده نخواهد شد)

وب‌سایت

جستجوی مطالب